Leszek Błażyński
Biografia
Leszek Błażyński urodził się 5 marca 1949 roku w Ełku i był bokserem wagi muszej. Reprezentował kluby Mazur Ełk (1964–1969), BBTS Włókniarz Bielsko-Biała (1969–1974) i Szombierek Bytom (1976–1983).
Dwukrotny brązowy medalista olimpijski (Monachium 1972 i Montreal 1976), mistrz Europy – Halle 1977 i wicemistrz Madrid 1971; brał udział w Mistrzostwach Europy Belgrad 1973 i Mistrzostwach Świata 1978 (waga kogucia). Był też dwukrotnym mistrzem Polski (1971, 1973) i trzykrotnym wicemistrzem (1969, 1972, 1980); 11-krotnym reprezentantem kraju w meczach międzypaństwowych. Łącznie stoczył 317 walk (282 zwycięstwa, 4 remisy, 31 porażek).
Po zakończeniu kariery został trenerem bokserskim, zajmował się dziennikarstwem, występował w kabarecie (z Władysławem Komarem) i pojawiał się w telewizji jako wokalista jazzowy. Mieszkał w katowickim Kokocińcu.
6 sierpnia 1992 w Katowicach popełnił samobójstwo. Przyczyną była ciężka depresja po śmierci żony. Został pochowany 11 sierpnia 1992 na Centralnym Cmentarzu Komunalnym w Katowicach przy ul. Murckowskiej. Wspominanie Leszka Błażyńskiego odbywa się m.in. poprzez dokumenty i memoriały, a od 2006 roku corocznie organizowany jest Memoriał Leszka Błażyńskiego. 15 grudnia 2021 odsłonięto tablicę pamięci w Ełku.